Mother, Summer, I

My mother, who hates thunderstorms,
Holds up each summer day and shakes
It out suspiciously, lest swarms
Of grape - dark clouds are lurking there;
But when the August weather breaks
And rains begin, and brittle frost
Sharpens the bird - abandoned air,
Her worried summer look is lost.

And I her son, though summer - born
And summer - loving, none the less
Am easier when the leaves are gone;
Too often summer days appear
Emblems of perfect happiness
I can't confront: I must await
A time less bold, less rich, less clear:
An autumn more appropriate.

Philip Larkin


Matka, Lato, Ja

Matka, co nienawidzi burzy,
Każdy dzień letni, z nieufnością,
Wytrząsa, by w nim skryte chmury
Ciemnowrzosowe nie wezbrały;
Lecz gdy dni sierpnia nas opuszczą,
Deszcz przyjdzie, kruchy szron wyostrzy
Niebo, skąd ptaki odleciały,
Jej letni smutek się rozproszy.

I ja, choć latem urodzony,
Tak bliskim mi, porzucam troski,
Gdy tracą liście drzew korony;
Zbyt często letnie dni się zdają
Obrazem czystej szczęśliwości,
Tej zaś nie umiem stawić czoła:
Czekam mniej jasnej, bujnej, śmiałej,
Jesieni, którą przyjąć zdołam.

tłum. Joanna Wajs